IHAR - Biblioteka

Ziemniak Polski

« wstecz

Historia stonki ziemniaczanej w polsce - od imperialistycznego dywersanta do pospolitego owada
2017(3), 2017

Autor:

Tomasz Erlichowski, Janusz Urbanowicz


Strony:

36-42


Abstrakt:

Jest najstarszym i najprawdopodobniej najszerzej opisanym szkodnikiem ziemniaka. Historia jej obecności w Polsce sięga końca lat 40. XX w. Jej szkodliwość związana jest z dużą żarłocznością larw, które gdy występują masowo, mogą powodować istotną redukcję blaszek liściowych, tworząc tzw. gołożery. Pomimo wieloletniego zwalczania nadal stanowi zagrożenie dla upraw ziemniaka, a jej ekspansywność powoduje, że cały czas zwiększa zasięg swojego występowania na świecie. Właściwie dobrane insektycydy i ich aplikacja w odpowiednim stadium rozwojowym szkodnika może zminimalizować jego negatywny wpływ na plonowanie ziemniaka. Zmiany klimatyczne i specjalizacja upraw przyczyniły się do zmniejszenia zagrożenia w ostatnich latach ze strony stonki, która teraz masowo występuje lokalnie, głównie w małych, ekstensywnych gospodarstwach.


Słowa kluczowe:

stadia rozwojowe, stonka ziemniaczana, zwalczanie




Pełna treść artykułu:

Tomasz Erlichowski, Janusz Urbanowicz - [846,28 kB]
Historia stonki ziemniaczanej w polsce - od imperialistycznego dywersanta do pospolitego owada