IHAR - Biblioteka

Ziemniak Polski

« wstecz

Odporność na wirusy M i S w tetraploidalnych i diploidalnych materiałach ziemniaka
2013(4), 2013

Autor:

Krystyna Michalak, Iwona Wasilewicz Flis


Strony:

4-8


Abstrakt:

PVM i PVS nalezą do wirusów o stosunkowo małym znaczeniu gospodarczym, mimo dużego rozpowszechnienia w uprawach ziemniaków na całym świecie. Odporność na PVM wywodzi się z dwóch dzikich, diploidalnych gatunków: Solanum gourlayi, warunkowana genem Gm oraz S. megistacrolobum, warunkowana genem Rm. W materiałach diploidalnych dominuje pierwszy rodzaj odporności, natomiast w odmianach odpornych na PVM występuje gen Rm. Odporności związanej z genem Gm, czyli odporności na zakażenie i namnażanie wirusa prawdopodobnie jeszcze nie ma w odmianach. W diploidach oraz niektórych odmianach (np. Tajfun) stwierdzona odporność na PVS pochodzi z tetraploidalnego gatunku uprawnego S. tuberosum subsp. andigena i jest determinowana genem Ns.


Słowa kluczowe:

diploidalny ziemniak, odmiany ziemniaka, PVM, PVS, odporność, materiały wyjsciowe




Pełna treść artykułu:

Krystyna Michalak, Iwona Wasilewicz Flis - [82,15 kB]
Odporność na wirusy M i S w tetraploidalnych i diploidalnych materiałach ziemniaka