IHAR - Biblioteka

Rośliny Oleiste - Oilseed Crops

« wstecz

Ocena cech jakościowych linii restorerów dla CMS ogura i ich przydatności do tworzenia zrestorowanych mieszańców pokolenia F1 rzepaku ozimego (Brassica napus L.).
Evaluation of qualitative traits of restorer lines for CMS ogura and its usefulness for the development of F1 restored hybrids of winter oilseed rape (Brassica napus L.).
2, 2001

Autor:

Popławska W., Bartkowiak-Broda I., Liersch A., Fürguth A.


Strony:

335-348


Streszczenie:

Brak u podwójnie ulepszonego rzepaku ozimego linii restorerów o odpowiednich cechach jakościowych i agronomicznych był dotychczas czynnikiem limitującym wykorzystanie systemu CMS ogura w hodowli odmian mieszańcowych zrestorowanych. Gen restorer został przeniesiony do genomu rzepaku z rzodkwi (Raphanus sativus) (Heyn 1976). Ze względu na ścisłe sprzężenie alleli genu restorera z genami determinującymi wysoką zawartość glukozynolanów uzyskane początkowo rekombinanty charakteryzowały się wysoką zawartością glukozynolanów w nasionach. W pracy przedstawiono badania nad podwójnie ulepszonymi liniami restorera dla CMS ogura w pokoleniach F5 i F6, wyselekcjonowanych z mieszańców pomiędzy niskoglukozynolanowymi liniami CMS ogura (4,1–11,8 m M/g nasion) i wyjściową linią restorera R o zawartości glukozynolanów ok. 60 m M/g nasion. Selekcję linii z allelami genu restorera prowadzono na podstawie obserwacji ekspresji fenotypowej tej cechy oraz z wykorzystaniem izoenzymatycznego markera PGI-2. Przedstawiono ocenę poziomu plonowania i cech jakościowych linii restorerów pokolenia F5 i F6, a zatem ich przydatności do tworzenia zrestorowanych mieszańców pokolenia F1 rzepaku ozimego. Wśród wyselekcjonowanych w pokoleniu F6 178 linii restorerów około 84% charakteryzowało się zawartością glukozynolanów poniżej 15 m M/g nasion. Prawie połowa badanego pokolenia F6 utraciła marker PGI-2. Wskazuje to na nieskuteczność korzystania z markera PGI-2 w selekcji linii restorerów w populacjach charakteryzujących się niską zawartością glukozynolanów. Plenność badanych linii restorerów była silnie zróżnicowana, a najlepsza linia nie różniła się istotnie od plenności wzorcowej odmiany Lisek.


Słowa kluczowe:

rzepak ozimy, Brassica napus L., CMS ogura, mieszańce zrestorowane, gen restorer, linie restorera, marker izoenzymatyczny PGI-2, glukozynolany, cechy jakościowe


Summary:

The lack of restorer lines with appropriate qualitative and agronomical traits was the factor limiting the utilization of CMS ogura system in breeding of restored hybrid varieties of double low winter oilseed rape (Brassica napus L.). Restorer gene has been introduced to the rapeseed genome from radish genotype (Raphanus sativus) (Heyn 1976). Obtained recombinants were characterized by strong linkage of restorer allels with genes determining high glucosinolate content. Investigations of double low restorer lines for CMS ogura in F5 – F6 generations are presented. These lines were selected from crossings between low glucosinolate male sterile lines CMS ogura (4.1–11,8 m M/g of seeds) and starting restorer line R with glucosinolates content of about 60 m M/g of seeds. Selection of genotypes with restorer gene alleles was carried out on the phenotypic expression of this trait and with the use of isozyme marker PGI-2. Results of the evaluation of yielding ability and quantitative traits for restorer lines of CMS ogura in F5 and F6 generation are presented. Also usefulness of these restorer lines for F1 restored hybrids of winter oilseed rape development was discussed. About 84% of 178 restorer lines selected from F6 progeny were characterized by glucosinolate content below 15 m M/g of seeds. The PGI-2 marker was lost in nearly half of the investigated F6 progeny. It indicates that the use of PGI-2 marker in selection for low glucosinolate restorer lines in low glucosinolate populations was not effective. The yielding ability of the best investigated restorer line was not significantly different as compared to standard variety Lisek.


Keywords:

winter oilseed rape, Brassica napus L., CMS ogura, restored hybrids, restorer gene, restorer lines, isozyme marker PGI-2, glucosinolates, quality traits




Pełna treść artykułu:

Popławska W., Bartkowiak-Broda I., Liersch A., Fürguth A. - [206,61 kB]
Ocena cech jakościowych linii restorerów dla CMS ogura i ich przydatności do tworzenia zrestorowanych mieszańców pokolenia F1 rzepaku ozimego (Brassica napus L.).